Czy owoce i warzywa faktycznie są tak zdrowe?

Już od najmłodszych lat rodzice na siłę próbowali nam proponować warzywa i owoce zamiast słodyczy. To niezmiernie trudne zadanie, gdyż będąc w wieku szkolnym zazwyczaj chcemy tego co nasz kolega z ławki, a w szkolnych sklepikach nie było nić innego niż żelki, chipsy i napoje gazowane. Stąd od wielu lat przyzwyczajeni do niezdrowej żywności ciężko nam się przestawić na owoce. Na szczęście wiele rzeczy zmienia się z wiekiem, poza tym w sklepach możemy znaleźć coraz więcej ciekawych warzyw i owoców z całego świata.

Dla osób będących na diecie jabłko czy banan to również fantastyczna przekąska podczas głównymi posiłkami. I mimo tego, że wielu uważa, że owoce i warzywa są bardzo zdrowe i powinniśmy je jeść tonami, to zdarzają się artykuły, które podważają te słowa. Dlaczego? Jak wiadomo naukowcy prowadzą badania na całym świecie i z niektórych z nich wynika, że wieczorami nie należy jeść jabłek ponieważ zawierają cukry. Na drugi dzień w Internecie możemy przeczytać, aby jeść jabłka, gdyż zapobiegają one wielu chorobom, dolegliwościom. Komu wierzyć? Ciężko tu o jednoznaczną odpowiedź, gdyż nawet lekarze mają odmienne zdanie. Faktem jest, że owoce i warzywa zawierają w sobie różne składniki.
» Czytaj więcej

Materiały spiekane

Poznaj informacje o materiałach spiekanych

Materiały spiekane są wynikiem prasowania oraz spiekania metali, niemetali, ceramiki, a także połączeń takich materiałów. Spiekanie pozwala nadać trwałość materiałom, tworzy produkty o dobrej konsystencji i składzie chemicznym, jest przeprowadzane w wysokiej temperaturze.

Elementy spiekane produkowane są błyskawicznie, w bardzo krótkim czasie. Jeśli metale powstają z proszków to wówczas działa pewna metalurgia proszków. Co można spiekać? Na pewno stalowe koła zębate, części zamków montowanych w drzwiach, a także inne części. Popularne są spieki ceramiczne i metalowe, kompozytowe, wyroby cierne. Produkty metalowe również podlegają spiekaniu. Dzięki spiekaniu prace przeprowadza się szybko, bez obciążeń obrabiarek oraz limitując ilość tworzonych odpadów, czyli stosując ekologiczne podejście w produkcji. Spieki są porowate, a do ich tworzenia stosuje się stopy żelaza albo miedzi, dodaje się do nich np. grafitu. Spieki mogą posiadać sporą lub małą porowatość. Dzisiaj zazwyczaj spiekane są materiały ceramiczne oraz ceramiczno-węglikowe. Ich istotnymi cechami są odporność chemiczna i stabilność. Materiały ceramiczne i ceramiczno-węglikowe posiadają większą odporność od węglików spiekanych. Materiały spiekane i metalurgia proszków podlegają specjalistycznym badaniom. Poza tym kadra naukowa uczelni bada te materiały i pisze o nich prace naukowe.

Rodzaje spiekania metali

Spiekanie realizuje się w układach wieloskładnikowych. Spiekanie pod ciśnieniem to połączone spiekanie swobodne oraz prasowanie proszków. Spiekanie mikrofalowe jest innowacyjną techniką spiekania. Spiekanie laserowe używa znanego urządzenia, czyli lasera.

Cechy stali szybkotnących

Stale szybkotnące są na pewno wytrzymałe, posiadają lepszą odporność na zużycie, mają mocną strukturę. Pozwalają obrabiać plastycznie różne materiały. Nie każdy wie, że węgliki spiekane posiadają domieszkę kobaltu, co zwiększa ich wytrzymałość i twardość.
Spiekanie nadaje się do produkcji drobnych elementów maszyn oraz urządzeń oraz zmniejsza pracochłonność i obciążenie obrabiarek. Często spiekana jest miedź, a czyni się to mieszając do niej proszki cyny lub cynku, czasami też ołów. Łożyska ślizgowe produkowane są ze stali połączonej z proszkiem brązu ołowiowego. Popularność spiekania wynika z niskiej ceny takiej metody. Wiele firm stosuje taką procedurę do przygotowania materiałów i narzędzi wysokiej jakości. Czasami spiekanie zwiększa objętość, co wcale nie musi być wadą takiej opcji. Dzisiaj szczególnie często kupowane są łożyska, które następnie instaluje się w urządzeniach przemysłowych, pojazdach i samolotach. Filtry spiekane przyczyniają się do oczyszczania wody, paliw, olejów i powietrza. Produkuje się je z brązów cynowych, stali chromowych, są one odporne na korozję, czyli nie rdzewieją zbyt łatwo. Dlatego też spiekanie stało się tak popularną metodą i jest to całkiem naturalne rozwiązanie.

Najczęstsze wady mówienia i wymowy oraz sposoby ich przezwyciężania

Mowa stanowi niewątpliwie jedną z najważniejszych form aktywności człowieka. To dzięki niej porozumiewamy się z otoczeniem wysyłając mu określone komunikaty, które chcemy, aby były odebrane w sposób właściwy z naszą intencją, gdyż tylko wtedy staje się czynnikiem pomocnym w procesie kształtowania własnej osobowości, a co za tym idzie atutem (a nie przeszkodą) w nawiązywaniu kontaktów społecznych. Mowa daje możliwość precyzyjnego porozumiewania się, pozwala na wyrażanie sądów i wszelkich emocji. Jej zaburzenia powodują poznawcze i społeczne konsekwencje, bowiem istnieje mocna współzależność między mową a myśleniem. Niska inteligencja opóźnia rozwój mowy, a opóźniony rozwój mowy prowadzi z kolei do obniżenia poziomu intelektualnego.

 
Czynniki wywołujące zaburzenia mowy są różne i dzielą się na endogenne (wewnątrzpochodne) i egzogenne (zewnątrzpochodne). Wszystkie zaburzenia, niezależnie od ich rodzaju zazwyczaj negatywnie wpływają na kształtowanie się naszej osobowości, będąc niejednokrotnie przyczyną wielu kompleksów. W Polsce wady wymowy zwykło się określać terminem ,,dyslalia’’, która polega na niemożności poprawnego wymawiania jednego, kilku lub czasem nawet wszystkich dźwięków (taki stan określamy jako bełkot). Dotyczy to więc zaburzeń dźwiękowej strony języka, które objawiają się: zniekształceniem głosek (ich deformacją), zastępowaniem (substytucją) lub też opuszczaniem (elizją). Z powodu takowych zaburzeń brzmienie odbiega od ogólnie wyznaczonego sposobu wymowy.
Ważną informacją jest fakt, że wszystkim wadom wymowy/mówienia można przeciwdziałać – im wcześniej tym lepiej. Jest wiele sposobów, w tym również zestawów specjalnych ćwiczeń, które powtarzane z właściwą regularnością (nawet w warunkach domowych) pozwalają nie tylko ograniczyć intensywność powstałej wady, ale niekiedy skutecznie ją wyeliminować. Wszelkie odstępstwa od wzorca poprawnej mowy zostały sklasyfikowane ze względu na specyfikę nieprawidłowości, które obejmują.

 

 

Do najczęściej spotykanych wad wymowy i wad mówienia możemy zaliczyć:

– seplenienie – to nieprawidłowa wymowa głosek szeregów: syczącego (s, z, c, dz), szumiącego (sz, ż, cz, dż) i ciszącego (ś, ź, ć, dź). Najczęściej spotykamy wadliwą realizację głosek sz, ż, cz, dż, które wymawiane są jak: s, z, c, dz lub ś, ź, ć, dź jak: sz, ż, cz, dż. Zdarza się także, że są opuszczane lub zastępowane przez inną głoskę np. c – s, c – t, z – d, cz – t, sz – h. Istnieje wiele rodzajów seplenienia (jak m.in. międzyzębowe, boczne, wargowo-zębowe, zębowe). Specyfika wykonywanych ćwiczeń mających ograniczyć, lub wyeliminować całkowicie tę wadę (o ile to możliwe) zależy od rodzaju występujących nieprawidłowości. Dla szeregu szumiącego to: wysuwanie języka i cofanie go, unoszenie języka do górnych zębów, cofanie go, „liczenie” językiem zębów (górnych i dolnych), jak też kierowanie języka do kącików warg, składanie języka „na pół”, albo oblizywanie językiem warg, wysuwanie warg do przodu, czy robienie całusów.

 
Z kolei dla szeregu syczącego warto wykonywać takie ćwiczenia jak: na przemian: język szeroki i wąski, ułożenie języka za dolnymi zębami i cofanie go, rozchylanie warg – uśmiech, złożenie języka na pół (rulonik). Natomiast dla szeregu ciszącego najlepszy zestaw ćwiczeń przedstawia się następująco: próby wymowy cichutko „i”, a potem „chi”, cofanie języka nie unosząc go do góry, robienie z języka „kociego grzbietu” – (czubek języka na dole, a środek jak najwyżej), ssanie cukierka
– rotacyzm (inaczej reranie) – to nieprawidłowa realizacja głoski ,,r’’, która bywa opuszczana, zastępowana przez inne głoski np. ,,j’’, ,,l’’ lub dwugłoskę ,,rl’’, a także wymiana w sposób obcy polskiej fonetyce np. przy mowie bezdźwięcznej z reguły występuje obniżenie napięcia mięśniowego: wargi i policzki są wiotkie, głos jest zwykle cichy, monotonny, bezbarwny. Sposoby przeciwdziałania to głównie ćwiczenia takie jak: wysuwanie wąskiego języka i cofanie go, cofanie języka wzdłuż podniebienia, mlaskanie, klaskanie językiem. Ćwiczenia przygotowawcze rozpoczynamy od szybkiego wymawiania głosek tttt, dddd, tdtdtd, tdntdntdn, tedutedu, tede, tede, tedo. Język musi być rozluźniony. Ćwiczenia prowadzimy przy otwartych ustach, gdyż wtedy zmuszamy język do wykonywania ruchów potrzebnych przy td. Przy zębach zwartych język pracuje minimalnie.

 
– kappacyzm i gammacyzm – to wady wymowy polegające na nieprawidłowej realizacji głosek ,,k’’, ,,g’’ i ich miękkich odpowiedników. Najlepsze ćwiczenia to: opieranie języka o dolne zęby, unoszenie środka języka do podniebienia twardego i miękkiego, podwijanie języka, szerokie otwieranie i zamykanie ust.
– nosowanie – zachodzi wówczas, gdy głoski nosowe wymawiane są jako ustne (nosowanie zamknięte) lub odwrotnie – głoski ustne wymawiane są jako nosowe (nosowanie otwarte). Przy tego typu nieprawidłowości wymowy najlepiej wykonywać następujące ćwiczenia: parskanie wargami, nadymanie policzków, gra na grzebieniu, gra na harmonijce ustnej, mruczenie melodii, długie wymawianie ,,mmm’’,
– jąkanie – stanowi osobną grupę wad wymowy. Powstaje zwykle w wieku przedszkolnym, a ujawnia się wtórnie lub nasila w okresie dojrzewania. Specyfika jąkania polega na tym, że w toku kształtowania się wady wymowy rozumienie zasłyszanej mowy rozwija się szybciej niż umiejętność wysławiania. Z tego względu osoba dotknięta tą wadą nie potrafi wyrazić swoich myśli. Czuje, że nie potrafi mówić płynnie, że musi szukać wyrazu zastępczego, który nie sprawi jej trudności, jeśli chce przekazać swój komunikat. W efekcie tego powstaje dysproporcja pomiędzy tym, co chcemy w danej chwili powiedzieć, a co może możemy w istocie. Taki stan rzeczy powoduje obniżenie własnej samooceny, która dodatkowo może się pogłębiać jeśli nie znajdujemy zrozumienia ze strony najbliższego otoczenia. Jąkanie jest bardziej skomplikowanym zaburzeniem w procesie mówienia, dlatego należy je leczyć wyłącznie u specjalistów. Ćwiczenia domowe nie przyniosą w tym wypadku znaczących efektów, choć należy zaznaczyć, że istnieją przypadki w których z czasem jąkanie ustępuje samoistnie.
Nie ulega wątpliwości, że wszelkie wady wymowy potrafią czasem znacznie utrudnić właściwą komunikacje z otoczeniem, a co za tym idzie być powodem problemów w szkole czy pracy. Nie leczone wady mogą się także przyczynić do obniżenia własnej samooceny, co w dłuższej perspektywie może być przyczyną wielu zaburzeń emocjonalnych takich jak stres, nieśmiałość, nerwowość. Każdej z powyższych wad można skutecznie przeciwdziałać wykonując odpowiednie ćwiczenia, które mają na celu usprawnić nasz aparat mowy i zlikwidować nawyki będące powodem powstałych odstępstw od normy właściwej. Podstawowym warunkiem są chęci i wytrwałość, bo inaczej pogłębiamy tylko nasz problem, a co za tym idzie wszystkie negatywne konsekwencje jakie ze sobą niesie…

Porównywarki – skuteczne narzędzia

Duża liczba produktów finansowych dostępnych obecnie dla prywatnych i biznesowych klientów nierzadko wymaga chociaż odrobiny orientacji w branży, gdyż często jest to sposób pozyskania najlepszej opcji z możliwych. Mniej zorientowani mogą korzystać ze skutecznych narzędzi dostępnych w internecie, czyli tzw. porównywarek. Są one używane w zautomatyzowany sposób (od razu przedstawiają listę możliwych pożyczek bądź innych opcji) lub ręcznie – dane trzeba wpisać w odpowiednie pola.

Dzięki takiej porównywarce jak na dłoni widać, która pożyczka ma najniższy koszt przyznania, która najwyższe oprocentowanie itd. Niedoświadczone osoby z wykorzystaniem takiego narzędzia mogą dostać opłacalną pomoc finansową. Porównywarki służą nie tylko do wygodnego wybierania najlepszej chwilówki bądź innej pożyczki. Są przydatne też przy kredytach bankowych, zakładaniu rachunku bankowego, itd. Tabelaryczne przedstawienie informacji służy szybkiemu podejmowaniu właściwej decyzji co do danego produktu. Niektóre z porównywarek wbudowywane są także na strony internetowe firm oferujących pożyczki, co służy zestawieniu (oczywiście na korzyść) ich produktu z innymi dostępnymi na rynku.

Przyciągnij do siebie pieniądze

Pieniądze może nie są w życiu najważniejsze, ale na pewno nie da się bez nich żyć. Często zdarza się, że sprawy materialne bardzo nam ciążą. Niezapłacone rachunki, niespłacone raty kredytu spędzają sen z powiek. Co zrobić w takiej sytuacji? Otóż jak się okazuje jest przynajmniej kilka sposób na wróżby,które mają nam przynieść powodzenie materialne. Co możemy zrobić żeby przyciągnąć do siebie pieniądze? Wskazówki już poniżej.

Zapach pieniędzy

Nierzadko można usłyszeć,że pieniądze posiadają swój specyficzny zapach, dlatego możemy ten fakt wykorzystać. Jednym ze sposobów przyciągania pieniędzy jest właśnie nadanie im osobistego zapachu, który sprawi, że mają zacząć się mnożyć. Monety najlepiej będzie pokropić lawendą bądź sokiem z cytryny, a następnie opłukać pod letnią wodą. Podczas tego zabiegu możemy wypowiedzieć określone życzenie, jakie przyjdzie nam do głowy i będzie powiązane ze sprawami materialnymi. Na banknoty możemy za to wysypać odrobinę soli, tak aby się w żaden sposób nie zniszczyły.

 pieniądze

Talizmany przyciągające pieniądze

Innym sposobem może być stworzenie specjalnego talizmanu, którego zadaniem będzie przyciąganie pieniędzy. W tym celu najlepiej będzie zakupić brystol i na wyciętym kawałku narysować znaczki odpowiadające danej walucie, może to być np. znak dolara, czy euro.Ten symbol możemy powiązać np. z naszymi szczęśliwymi liczbami, a następnie stworzyć z nich talizman. Gotowy talizman możemy przetrzymywać w dowolnym miejscu, choćby oprawić w ramki i powiesić na ściany. W ten sposób spróbujemy przyciągnąć pieniądze do naszego domu. Talizman oddziaływać będzie zatem nie tylko na nas samych,ale również na wszystkich pozostałych domowników.

Pieniężne sny

Najprostszym sposobem może być również schowanie danego banknotu pod poduszkę, tak aby w czasie snu zbierał wszystkie nasze pragnienia. Taki zabieg możemy powtórzyć przynajmniej siedem razy.Po takim czasie powinno nam się zacząć polepszać w kwestiach finansowych. Jeśli to nie zadziała możemy czynność powtórzyć, po czym schować banknot do portfela i nosić przy sobie, nie wydawać przynajmniej do czasu, kiedy nie otrzymamy dodatkowego zastrzyku pieniędzy.

Proste wróżby moją sprawić, że od razu polepszy nam się dobrobyt materialny. Nie możemy być jednak zbyt chciwi. Wróżby nie słuchają ludzi przesadnie podatnych na żądze materialne.Pieniądze mają nam ułatwiać życie, a nie w całości nim kierować i warto o tym pamiętać w każdej sytuacji, nawet kryzysowej. 

Jak uniknąć randkowych oszustów

Popularne oszustwa randkowe w sieci…

Oszustw randkowych nie brakuje. Aby nie dać się oszukać warto stosować pewne zasady bezpieczeństwa: na pewno korzystać z wiarygodnych portali randkowych, sprawdzić daną osobę, patrząc, czy nie ma o niej negatywnych opinii, absolutnie nie przekazywać żadnych pieniędzy. Nie wolno wierzyć w kłopoty i pomagać finansowo. Są to przypadki oszustw – spadki, okupy, problemy finansowe, perspektywa wygranej – takie są najpopularniejsze triki internetowych oszustów. Nikomu nie wolno podawać własnych danych, ponieważ oszuści mogą ukraść Twoją tożsamość i wykorzystać ją do wyłudzania pieniędzy od innych osób lub do zaciągania kredytów na Twoje konto.

 

Niektóre portale randkowe takie jak sex randki DateZone ostrzegają przed oszustami internetowymi i dbają o to, by żaden randkowicz nie miał problemów na profilach randkowych. Panie powinny strzec się pułkowników i generałów, którzy są szarmanccy i czarujący, a później naciągają na finansową pomoc. Jeśli piękna dziewczyna szybko rozkochuje Cię w sobie, nie chce rozmawiać przez telefon czy skype’a i prosi o pomoc finansową to bądź ostrożny. Na 99 procent polują na Ciebie oszuści matrymonialni.

Przekazanie pieniędzy oznacza szybkie zakończenie kontaktu. Na co potrzebuje pieniędzy oszustka? Na paszport, wizę, pomoc rodzicom, wsparcie dla rodziny, leki dla chorej matki – takie są najczęstsze powody proszenia o pieniądze. Czasem zepsuł się jej komputer lub zgubiła telefon komórkowy. Takie prośby prawie na pewno oznaczają, że oszust lub grupa oszustów poluje na Twoje pieniądze.

Nastolatka odwiedza ginekologa – porady

Nastolatka odwiedza ginekologa, a rodzice powinni przeprowadzić ja przez taka wizytę. Większość nastolatek trafia do ginekologa między 13 a 15 rokiem życia. Rekomenduje się przeprowadzenie takiego badania przed ukończeniem przez nastolatkę 21 roku życia. Jednak jeśli nastolatka cierpi na bolesne miesiączki, które są bardzo obfite. Bóle, cysty, problemy z nerwowością, strachem przed wizyta u ginekologa są tym, co koniecznie trzeba zgłosić ginekologowi. Rodzice powinni przekonać przestraszona nastolatkę do wizyty u ginekologa.

 

Co rodzic powinien powiedzieć nastolatce przed wizyta u ginekologa?

Nastolatce należy powiedzieć dlaczego wizyta jest tak ważna. Może nie rozumieć dlaczego wizyta u ginekologa jest tak bardzo ważna.

Oto kilka ważnych informacji

  • Po pierwsze, lekarz udzieli jej dokładnej informacji o stanie zdrowia nastolatki, odpowie na pytania oraz wątpliwości.
  • Po drugie, zapobieganie. Ginekolog powie o metodach zapobiegania ciąży, chorobach przenoszonych droga płciową, zdrowym stylu życia.
  • Po trzecie, leczenie. Brak miesiączki, bolesne okresy oraz inne problemy, są tym, co na pewno zainteresuje lekarza.

 

Rodzic powinien uświadomić córce, ze wizyta u lekarza ginekologa składa się z rozmowy i badania. Matka może opowiedzieć córce jak przebiegać będzie badania i na co powinna być przygotowana. Należy podkreślić, ze badanie nie trwa długo, nie jest bolesne, nie sprawia przykrości. Należy do niego podejść naturalnie, bez leku.

Badania ginekologiczne w centrum Warszawy: przychodnia ginekologiczna Medica2000

Odchudzaj się powoli

Problem z nadwagą dotyka wielu ludzi. Równie powszechne są kłopoty z trwałym schudnięciem. Niemal każdy zna osoby, które cały czas są na diecie. Odchudzają się, jednak nie mogą wytrwać w rygorystycznych postanowieniach zbyt długo. Po pewnym czasie powracają do dawnych nawyków żywieniowych, co skutkuje często jeszcze większym wzrostem wagi. Kiedy ich samopoczucie spowodowane nadmiarem kilogramów znowu się pogarsza, podejmują decyzję o przejściu na kolejną rewolucyjną dietę, która gwarantuje zgubienie dziesięciu kilo w tydzień. I tak bez końca.

            Badania pokazują, że osoby, którym udało się trwale schudnąć stosowały się do racjonalnych zasad odchudzania, które wprawdzie nie pozwalały na osiągnięcie szybkich efektów, jednak otrzymane rezultaty były trwałe. Bardzo ważne dla osiągnięcia sukcesu w odchudzaniu, jak i w wielu innych dziedzinach życia jest wprowadzanie zmian krok po kroku. Osobom, które chcą osiągnąć szybkie efekty może się to wydać niewykonalne, jednak jest to najlepszy sposób na zredukowanie masy ciała i zachowanie zdrowia.

            Metoda małych kroków jest tak skuteczna ponieważ pozwala ona na trwałą zmianę nawyków. A jak wiadomo nasze nawyki mają ogromny wpływ na nasze życie. Kiedy chcemy odchudzać się zgodnie z tą zasadą, powinniśmy wprowadzać drobne zmiany w naszym jadłospisie. Jeżeli do tej pory jedliśmy ogromne ilości słodyczy i niezdrowych przekąsek, zamiast rezygnować z nich całkowicie, powinniśmy zrobić to stopniowo. Zrezygnujmy najpierw z jednej rzeczy. Kiedy przyzwyczaimy się do tego stanu rzeczy, możemy zdecydować się na kolejną zmianę. Wprowadzajmy powoli do naszego jadłospisu zdrowe produkty. Zamiast przygotowywać do obiadu frytki smażone na głębokim oleju, zdecydujmy się na gotowane ziemniaki lub kaszę. Kiedy wejdzie nam to w nawyk, możemy zacząć zastanawiać się nad kolejnym elementem. Redukcja naszej wagi będzie w ten sposób przebiegała stopniowo, jednak nawyki, nad którymi będziemy pracować przez dłuższy czas będą trwałe. Zdrowa dieta, do której będziemy się stopniowo przyzwyczajać, stanie się elementem naszego życia.

Czy na blogu można zarobić?

Prowadzenie blogów w ostatnich latach stało się bardzo modne. Istnieje wielu blogerów i jeszcze większe grono ich czytelników. Pisać można o wszystkim. W blogowaniu nie ma sztywnych reguł. Jednymi z najpopularniejszych blogów są blogi kulinarne. Dużym zainteresowaniem cieszą się witryny o tematyce mody i lifestyle. Także blogerzy poruszający się w bardziej niszowych dyscyplinach mogą liczyć na swoje grono czytelników.

            W ciągu ostatnich lat niektórzy blogerzy zdobyli taką popularność, że stali się autorytetami w wielu dziedzinach. Zaczęli oni zarabiać na swoich blogach. W niektórych przypadkach zarobki te stały się tak wysokie, że mogły stać się jedynym źródłem utrzymania. Za przykładem popularnych blogerów poszli inni. Wiele osób zdecydowało się założyć bloga w celach zarobkowych, jednak część z nich szybko zrezygnowała. Okazało się, że blogi nie przynoszą dochodów tak szybko, jak liczyła na to dana osoba. To, że na blogu można zarobić pokazują przykłady osób, którym się to udało. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że na sukces komercyjny trzeba sobie często zapracować. Zdobycie dużego grona czytelników i reklamodawców, to często lata blogowania. Oczywiście niektórym udaje się dokonać tego szybciej. Jedne osoby są bardziej charyzmatyczne, inne mniej, wiele zależy również od szczęścia i trafienia we właściwą tematykę w odpowiednim czasie. Niekiedy osoby znane zakładają swoje blogi, które błyskawicznie zaczynają cieszyć się popularnością. Jednak dla osób, które nie są znane szerszym kręgom tacy blogerzy nie powinni być wzorem do naśladowania.

            Wspólną cechą wszystkich blogerów, którzy odnieśli sukces jest duża pewność siebie. Bloger dla wielu osób staje się autorytetem i wyrocznią w wielu sprawach, dlatego nie może obawiać się wyrażać własnej opinii. Kolejnym elementem jest pasja. Jeżeli prowadzimy bloga z pobudek czysto finansowych, prawdopodobnie szybko nas to znudzi. Brak efektów w krótkim czasie jest czynnikiem zniechęcającym dla wielu osób, które nie mają pasji do tego o czym piszą.

Dystanse społeczne

Dystans społeczny jest wedle definicji jednym z elementów dystansów personalnych , czyli takich, które charakteryzują się prawem każdego człowieka do zachowania pewnej strefy wolnej przestrzeni wokół własnego ciała, którą on sam uznaje za ,,swoje terytorium” , do którego dostęp mogą mieć tylko wybrane osoby. Dystans społeczny następuje po dystansie intymnym i dystansie indywidualnym, a przed dystansem publicznym. Krótko mówiąc, jest to strefa w granicach od 120 cm do 360 cm, czyli poza obszarem łatwego dotyku. Mniej więcej w tejże odległości kontaktujemy się z osobami obcymi , bądź znanymi nam z widzenia, lecz których nie traktujemy jako bliskie. W przestrzeni dystansu społecznego funkcjonujemy na co dzień , załatwiając wszelkie sprawy , takie jak zakupy, sprawy urzędowe , biznesowe, szkolne itp. Szczególną rolę pełnią tutaj zmysły wzroku i słuchu, które niejako kontrolują zachowanie dystansu społecznego. Niekiedy może dochodzić do skrócenia tej granicy, ale wszelkiego rodzaju przegrody, np. szyba w sklepie, biurko w gabinecie, lub czasem sama świadomość wykonywanych obowiązków w pracy, pozwalają nam zachować komfort psychiczny.

Jednym z elementów dystansu społecznego jest dystans indywidualny – czyli znajdujący się między dystansem intymnym , a dystansem społecznym. Szacunkowo za dystans indywidualny, przyjmuje się przestrzeń wokół człowieka rozciągającą się w granicach między 45 cm , a 120 cm – mniej więcej obszar na wyciągnięcie ręki. Granica ta stanowi w rozumieniu psychologicznym strefę prywatną, gdzie dostęp mają tylko i wyłącznie wybrane osoby, w obecności których czujemy się komfortowo i bezpiecznie. Dlatego też nie jest raczej możliwa rozmowa w tej odległości z osobą, której nie darzymy zaufaniem, wręcz przeciwnie – naruszenie granicy dystansu indywidualnego może zostać odebrane jako agresja terytorialna, co pociąga za sobą negatywne skutki , w postaci reakcji agresywnej, czyli także niejednokrotnie ,,rękoczynu”. Intruz naruszający naszą indywidualną przestrzeń postrzegany jest za potencjalne zagrożenie.

Obszar indywidualny jest zmienny, determinowany przez wiele czynników. Zależy on między innymi od: wzorców kulturowych charakterystycznych dla danych grup społeczności, np. nacje uznawane za szczególnie lubiące nawiązywać kontakty ( Włosi czy też Hiszpanie) mają znacznie skrócony dystans indywidualny, w stosunku do kultur bardziej zdystansowanych, jak: Brytyjczycy lub Skandynawowie. Uwarunkowania te niosą za sobą zatem pewne skutki: osoby o dość krótkim dystansie indywidualnym, mają tendencje do zbliżania się do rozmówcy podczas dyskusji, przez co rozmawiając z osobą o wydłużonym dystansie społecznym może zostać źle zrozumiana, gdyż rozmówca zdystansowany może uznać rozmówcę kontaktowego za zbyt nachalnego, agresywnego , lub czasem nawet za pozbawionego kultury. Z kolei z drugiej strony, rozmówca kontaktowy, może intencje rozmówcy zdystansowanego odebrać jako niechęć, ignorancję , lub też brak zainteresowania rozmową. Wszystko dlatego, że podczas rozmowy, ludzie z różnym poczuciem dystansu indywidualnego (wydłużonego-zbliżonego) w procesie dyskusji na przemian oddalają i zbliżają się do siebie, co często jest przyczyną wyciągania błędnych wniosków na temat zachowania, lub intencji drugiej osoby, co w gruncie rzeczy prowadzi do wielu nieporozumień.
Ważnym elementem mającym wpływ na zakres poczucia indywidualnego dystansu jest także środowisko, w którym się wychowujemy, a co za tym idzie zwyczaj wyniesiony z rodzinnego domu.

Co ciekawe, rodzice rozmawiają ze swymi dziećmi najczęściej w granicach dystansu społecznego , czyli w założeniu przypisanego osobom obcym. Statystyki dowodzą także, że kobiety zaczynając rozmowę, podchodzą bliżej do rozmówcy niż mężczyźni, a także stoją bliżej grupy w gronie przyjaciół, z kolei jednak dalej wobec kolegów.

Najkrótszym z dystansów personalnych jest dystans intymny – jest to obszar bardzo blisko naszego ciała , mniej więcej w promieniu 45 cm. W obszarze tym praktycznie zawsze dochodzi do kontaktu fizycznego z rozmówcą, a więc jest on zarezerwowany dla osób z którymi łączy nas szczególna więź o charakterze: seksualnym (dziewczyna, mąż/żona, kochanek, itd.) lub pokrewieństwa (dziecko). Naruszenie tej granicy , nawet przez znajome osoby , traktowane jest jako niepożądane, i podobnie jak przy naruszeniu dystansu indywidualnego przez osoby obce, może nieść za sobą reakcje agresywne, przejawiane także w postaci interakcji fizjologicznych, jak nadmierna potliwość , napięcie mięśni, stres. W dystansie intymnym, na znaczeniu traci zmysł wzroku, ze względu na bliskość drugiej osoby, rośnie natomiast rola słuchu , węchu , czy dotyku. Nieistotna staje się także kwestia poprawności gramatycznej w procesie komunikowania, zdania najczęściej są krótkie , zdawkowe, lakoniczne.

Dystansem o największym zakresie odległości, jest dystans publiczny, którego granica rozciąga się na przestrzeni powyżej 360 cm. Jak sama nazwa wskazuje, zarezerwowany jest on dla osób publicznych, czyli pełniących określoną funkcję społeczną. Odległość tą zachowujemy najczęściej wobec takich osób jak np. dyrektor instytucji podczas przemówienia, ksiądz podczas mszy w Kościele, czy polityk w czasie konferencji prasowej. W dystansie tym główną rolę odbioru przekazu komunikacyjnego pełnią zmysły wzroku i słuchu. Na znaczeniu zyskuje także kwestia poprawności gramatycznej zdań , które są wygłaszane, dlatego też należy unikać błędów językowych, które mogłyby obniżyć autorytet osoby zabierającej głos.

Niekiedy w ramach dystansu publicznego wyróżnia się także dystans VIP – przeznaczony , dla osób zajmujących szczególną pozycję w społeczeństwie, lub zajmujących szczególne stanowisko. Dla przykładu można tu przytoczyć takie osoby jak: papież, król , czy też premier lub prezydent.

Szacuje się, że granica poczucia kontaktu między sobą wynosi 30 metrów, powyżej której zanika więź emocjonalna między osobą mówiącą , a odbiorcą. Korelacja między różnymi typami dystansów zależna jest od szeregu warunków, z których najważniejsze, to: kultura, w której dorastamy, środowisko , w którym się wychowaliśmy, płeć, oraz wiek. Wszystko to determinuje w dużym stopniu nasze życie społeczne , reguluje poziom zdystansowania, a także uczy odpowiedniego zachowania w danej sytuacji.

1 2 3